Η γνώμη σας, είναι πολύτιμη! Μοιραστείτε την μαζί μας!

Δανάη Στράτου - Βαρουφάκη: Επί 6 μήνες προτεραιότητά μου ήταν να επιβιώσει ο άνδρας μου ο Γιάνης

Για πολλά χρόνια η Δανάη Στράτου ήταν γνωστή κυρίως στο ειδικό κοινό, ως μια εικαστικός που αγαπά τα έργα μεγάλης κλίμακας, με σημαντικές εκθέσεις και διακρίσεις. Αυτά μέχρι το 2015. Τότε, μέσα σε λίγες ημέρες, έγινε γνωστή σε όλους απλά ως..."σύζυγος Βαρουφάκη".

Η δημοσιογράφος της Καθημερινής, Κατερίνα Ι. Ανέστη, συνάντησε την Δανάη Στρατου και συνομίλησε μαζί της για όλα....

«Ποτέ δεν άλλαξε η εικόνα που έχω εγώ η ίδια για τον εαυτό μου», ξεκινά η κ. Στράτου απαντώντας αν την πειράζει το γεγονός πως ο κόσμος την έχει συνδέσει κυρίως με τον σύζυγο της. «Ομως ομολογώ πως ήταν ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς ότι, ενώ επί είκοσι χρόνια που δουλεύω δεν είχα πουθενά αναφερθεί ως κόρη ή σύζυγος κάποιου, ξαφνικά έγινα η γυναίκα του Βαρουφάκη. Είναι περίεργο αυτό. Δεν το περίμενα. Και ναι, η αλήθεια είναι ότι με πήγε πίσω όσον αφορά το καλλιτεχνικό σκέλος».

Δεν περίμενε τίποτε από αυτά που καταιγιστικά ακολούθησαν το τηλεφώνημα που δέχτηκε ο Γιάνης Βαρουφάκης τον Δεκέμβριο του 2014. Βρίσκονταν σε οικογενειακές διακοπές για τα Χριστούγεννα, ο Αντώνης Σαμαράς προκήρυξε εκλογές μετά το αδιέξοδο στην προεδρική εκλογή, επέστρεψαν εσπευσμένα στην Αθήνα και τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Παγκοσμίως...

Ηξεραν, όπως λέει η ίδια, ότι, αν γινόταν κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, ο σύζυγός της θα γινόταν υπουργός Οικονομικών.Του το είχε ζητήσει ο Αλέξης Τσίπρας, με τον οποίο επί χρόνια συζητούσαν το σχέδιο που είχαν αποφασίσει να εφαρμόσουν. «Αν ήξερα τι θα ακολουθήσει, θα είχα προστατευτεί. Δεν είχαμε πλαίσιο υποστήριξης. Με τρόμαξε πολύ αυτό, δεν το αρνούμαι, ειδικά ως προς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η τάση μου τότε ήταν απλώς να κρυφτώ». Ελειψε για έναν μήνα προκειμένου να διευθετήσει τα τυπικά της μετακόμισης από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα. Και όταν επέστρεψε, όλα ήταν διαφορετικά.

«Ηταν τόσο έντονη αυτή η περίοδος. Επί έξι μήνες βασική μου προτεραιότητα ήταν να φτιάξω ένα σύστημα υποστήριξης για τον Γιάνη. Τα πάντα τότε ήταν πολύ πυκνά, σε χρόνο και συναισθήματα. Προτεραιότητά μου ήταν να επιβιώσει αυτός ο άνθρωπος. Να είναι έτσι οργανωμένο το σπίτι ώστε να του προσφέρει ό,τι χρειαζόταν. Επιπλέον, όταν γύρισα από την Αμερική, τον βρήκα να εργάζεται σχεδόν αβοήθητος είκοσι ώρες το εικοσιτετράωρο. Ο ίδιος ήταν βουτηγμένος στη διαπραγμάτευση, δεν είχε χρόνο για τίποτα. Ζήσαμε ένα roller coaster».

Σήμερα, η ίδια ζει μόνιμα στην Αθήνα και οργανώνει μια σειρά εκθέσεων και δράσεων σε όλο τον κόσμο, κυρίως πάνω στο έργο που ετοιμάζει για τα Αισχύλεια το 2017. Στην Ελευσίνα βρίσκεται σχεδόν κάθε μέρα. Της ανατέθηκε η δημιουργία του έργου που θα τοποθετηθεί στο Παλαιό Ελαιουργείο – «ένα όνειρο ζωής», όπως λέει η ίδια. «Το δουλεύω δύο χρόνια. Μπορώ σε γενικές γραμμές να πω ότι έχει σχέση με τον μύθο της Περσεφόνης και της Δήμητρας, όσον αφορά τον πάνω και τον κάτω κόσμο, αγγίζει το προσφυγικό κύμα από τη Μικρά Ασία του 1922 και φτάνει στο σήμερα, ρίχνοντας φως στο προσφυγικό θέμα που μας αφορά. Με ενδιέφερε εννοιολογικά και αφαιρετικά να ορίσω ένα σύνορο, ένα επίπεδο που να διέπει τον χώρο και να δείχνει τον διαχωρισμό των δύο κόσμων».

Η γνωριμία με τον Γιάνη Βαρουφάκη.

Η ίδια αναφέρεται στο πώς προέκυξε ο έρωτας με τον πρώην υπουργό. Αν και είχαν γνωριστεί το 2000, δειπνώντας με μια κοινή φίλη στη Ράτκα, τότε ήταν και οι δύο με διαφορετικούς συζύγους. «Δεν τον ήξερα, αν και ο ίδιος γνώριζε τη δουλειά μου. Με εντυπωσίασε διανοητικά. Ξαναβρεθήκαμε σε μια μεγάλη παρέα δύο χρόνια αργότερα, μαζί με τους συζύγους μας. Οταν το 2005 ξεκίνησα την έρευνα για τους Διαχωρισμούς, τον συνάντησα για να συζητήσουμε. Και κολλήσαμε. Είχαμε ήδη χωρίσει και οι δύο. Γίναμε ζευγάρι και καταλήξαμε να ταξιδεύουμε σε όλο τον κόσμο. Από εκείνη την ημέρα, στα τέλη του Νοέμβρη του 2005, είμαστε μαζί».

«Μετά την παραίτησή του, σαν από κεκτημένη ταχύτητα, συνέχισα να ακολουθώ το πλάνο του Γιάνη, τα ταξίδια, την προετοιμασία για το κίνημά του, το DiEM25. Αυτό με κούρασε όμως, έπρεπε να πάρω μια απόφαση: θα συνεχίσω να σκέφτομαι τον εαυτό μου ως καλλιτέχνη ή θα σταματήσω και θα ασχοληθώ μόνο με το όραμα του Γιάνη. Από κοινού πήραμε την απόφαση να έχω τη βάση μου στην Αθήνα και να ασχοληθώ με τα πρότζεκτ μου. Δεν θα ήμουν ο εαυτός μου αλλιώς», λέει.«Για μένα η τέχνη δεν πρέπει να απευθύνεται σε μια ελίτ. Δεν με ενδιαφέρει να μπορεί να την αναλύσει μόνο ένας ειδικός σε θέματα τέχνης, αλλά να την προσλαμβάνει ενστικτωδώς ακόμα και ένα παιδί». Η τέχνη είναι πολιτική, ακόμα και αν δεν είναι πολιτικό το θέμα της, λέει.

Η δημοσιογράφος την ρωτά αν βιοπορίζεται από τη δουλειά της. Και δεν έχει κανένα πρόβλημα να απαντήσει. «Οχι εύκολα πια, λόγω της κρίσης τα τελευταία πέντε χρόνια είναι σχεδόν αδύνατον να ζεις από την αγορά της τέχνης. Δεν ξεκίνησα ως εμπορικός καλλιτέχνης, είναι η αλήθεια. Ζούσα μέσω αναθέσεων έργων που γίνονταν σε μεγάλη κλίμακα. Για παράδειγμα, το «The River of life» ήταν μια ανάθεση του ΕΜΣΤ. Υπήρξε κρατική επιχορήγηση, ενώ το απαραίτητο ποσό συμπληρώθηκε από συλλέκτες που χρηματοδότησαν ο καθένας από ένα ποτάμι με ανταλλαγή ένα φωτογραφικό μου έργο από το αντίστοιχο ποτάμι. Μέσα σε αυτό το ποσό ήταν και η αμοιβή μου ως καλλιτέχνη. Κάποια στιγμή άρχισα να κάνω εκθέσεις (συνεργάζεται με την γκαλερί Ζουμπουλάκη στην Ελλάδα). Παράλληλα με τις αναθέσεις, άρχισαν να πωλούνται και τα έργα μου, οπότε βιοποριζόμουν πάρα πολύ καλά. Τα τελευταία πέντε χρόνια, όλα αυτά κόπηκαν μαχαίρι. Δεν σας κρύβω ότι ένας από τους λόγους που επιλέξαμε να μετακομίσουμε στην Αμερική ήταν και ο βιοπορισμός».

Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε φάση επανεκκίνησης. «Κάνω reboot», λέει η ίδια. Υπάρχει ξανά ενδιαφέρον και από το εξωτερικό για τη δουλειά της. Για παράδειγμα, ταυτόχρονα με τα υπόλοιπα έργα, ετοιμάζει και ένα ακόμα για την Ολλανδία, το «Chasing the Flowers», για τις ανάγκες του οποίου φωτογράφισε αγριολούλουδα ψηλά στις βουνοκορφές της Κρήτης αλλά και τις άρτιες γενετικά μεταλλαγμένες τουλίπες της Ολλανδίας. «Εχω περισσότερες προσκλήσεις μετά και από όλη αυτή τη δημοσιότητα, κάνω έναν νέο κύκλο δουλειάς. Αυτή τη στιγμή, όμως, ο Γιάνης καλύπτει τις οικονομικές ανάγκες της οικογένειάς μας και δεν το κρύβω, δεν είναι ευχάριστο να μην είσαι ανεξάρτητος οικονομικά».

Η  Άννα Καφετσή

Τους έξι μήνες που ο σύζυγός της ήταν υπουργός Οικονομικών ήλπιζε για μια εξέλιξη στον χώρο της τέχνης που, όπως τονίζει, δεν θα στοίχιζε ούτε ευρώ: την αποκατάσταση της Αννας Καφέτση, της ιδρυτικής διευθύντριας του ΕΜΣΤ, που το εμπνεύστηκε και το δρομολόγησε, στη θέση από την οποία είχε απομακρυνθεί παράτυπα, όπως λέει, επί κυβέρνησης Σαμαρά, με αποτέλεσμα να μην έχει ανοίξει ακόμα το Φιξ. Και ήταν αυτό το σημείο που την έκανε να καταλάβει πως η κυβέρνηση δεν θα καταφέρει αυτά που δεσμεύτηκε ότι θα κάνει. «Ηταν μεγάλη απογοήτευση για μένα. Η ίδια η κυβέρνηση, ο ίδιος ο υπουργός Πολιτισμού είχαν υποσχεθεί δικαιοσύνη, είχαν μιλήσει για ηθική αποκατάσταση. Δεν πιστεύω ότι ένας άνθρωπος πρέπει να έχει μια καρέκλα για όλη του τη ζωή, όμως το μουσείο έπρεπε να ανοίξει με το όραμα της ιδρυτικής διευθύντριας. Στη συνέχεια θα έπρεπε να ακολουθήσει διεθνής διαγωνισμός. Από την εξέλιξη αυτής της υπόθεσης όμως κατάλαβα, είδα τα πρώτα δείγματα, πως δεν θα γίνουν όσα είχαμε οραματιστεί».

Χαμμένες φιλίες

Η ίδια δεν ένιωσε ούτε μία στιγμή πως είναι κατηγορούμενοι για κάτι. Το αντίθετο, λέει, καθώς νιώθει πως «η στάση του Γιάνη Βαρουφάκη στο υπουργείο Οικονομικών ήταν μια αναλαμπή λογικής και αξιοπρέπειας που ενέπνευσε την πλειονότητα των Ελλήνων». Ομως έχασε ανθρώπους από τη ζωή της εκείνη την εποχή. Πολλούς. «Υπάρχει ένας διπολισμός στην κοινωνία που παλαιότερα δεν υπήρχε. Παλιά δεν είχε σημασία αν ψήφιζες ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία ή Αριστερά, καθόμασταν όλοι στο ίδιο τραπέζι και τρώγαμε. Τώρα βλέπεις τον διχασμό σε φίλους, σε οικογένειες. Στη δική μας περίπτωση αυτό ήταν πολύ έντονο. Το είδα να συμβαίνει με προσωπικούς μου φίλους, ακόμα και με μέλη της οικογένειας υπήρξαν εντάσεις. Ξεκίνησε με το δημοψήφισμα. Ηταν μια δύσκολη περίοδος. Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν τι ακριβώς έγινε, υπήρξε διαστρέβλωση και λάσπη. Για μένα, όμως, το πιο σημαντικό είναι το ανθρώπινο. Εγώ βάζω πάνω από όλα τη σχέση μου, τη φιλία μου, τη συγγένειά μου. Μπορεί να έχουμε διαφορετικές πολιτικές απόψεις, αλλά είσαι φίλη μου, αδελφή μου... Δυστυχώς, δεν το βλέπουν όλοι έτσι... Ναι, χάθηκαν κάποιες φιλίες».

Δεν ξέρει τι θα ψήφιζε αν γίνονταν εκλογές τώρα. Περιμένει νέα πρόσωπα, νέα σχήματα που θα εκφράσουν τον λαό. Κρίνει πως πρέπει να κατέβει ο Γιάνης Βαρουφάκης στην εκλογική διαδικασία με ένα νέο σχήμα. Δεν τη φοβίζει ότι μπορεί να ξεσπάσει πάλι ένα κύμα υπερέκθεσης. «Πρώτον, είμαι πλέον προετοιμασμένη, το έχω βιώσει, έχω πείρα, ξέρω πώς να το διαχειριστώ. Και δεύτερον, όταν ξεκινάς κάτι, καλό είναι να μην το αφήνεις στη μέση. Ο λόγος που δεν βγήκε αμέσως μετά την παραίτηση μπροστά ο Γιάνης είναι επειδή το σχέδιο που είχε ετοιμάσει ανατράπηκε, ακυρώθηκε, οπότε έπρεπε να επεξεργαστεί νέα πρόταση. Χρειαζόταν χρόνο. Οταν είναι έτοιμος και αποφασίσει να προχωρήσει, τότε φυσικά θα τον υποστηρίξω».

Μου λείπουν τα Εξάρχεια

Η ιδιωτικότητα έχει επανέλθει σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Μένει σε ένα διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης. «Μου θυμίζει κάπως τα μεγάλα αστικά διαμερίσματα όπου μέναμε με την οικογένειά μου. Υπήρχαν πολλά δωμάτια, καθώς ήμασταν πέντε αδέλφια και η μητέρα μου ήθελε να μπαίνει πολύ φως στο σπίτι». Κυκλοφορούν ελεύθερα στην πόλη, με τη συντριπτική πλειονότητα να τους υποδέχεται με θέρμη, όπως υποστηρίζει, «και μια μικρή μειονότητα», σε μέρη όπως το Κολωνάκι και το Ψυχικό, να τους κοιτά δυσάρεστα, μας εξηγεί.

Τα Εξάρχεια, ναι, της λείπουν. Τη ρωτάει αν φοβήθηκε όταν έγινε η φραστική επίθεση στον σύζυγό της καθώς δειπνούσαν στην περιοχή όταν ήταν ακόμα υπουργός Οικονομικών. «Δεν υπήρχε φόβος. Υπήρχε απόφαση να τον προστατεύσω. Δεν υπήρχε περίπτωση να κρυφτώ και να τον αφήσω ευάλωτο. Με τον ίδιο τρόπο θα αντιδρούσα και αν ήταν ο γιος μου. Δεν υπήρχε θέμα επιλογής. Αυτό ήταν. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να υποκύπτουμε στους φόβους μας». Γι’ αυτόν τον λόγο οδηγεί μηχανή. Για να ξορκίσει τον φόβο. «Οταν έκανα την κόρη μου, που ήταν το πρώτο μου παιδί, ήμουν πολύ της περιπέτειας, δεν φοβόμουν τίποτα και ξαφνικά άρχισα να σκιάζομαι και τη σκιά μου. Ελεγα, δεν είναι δυνατόν να είμαι τόσο ευτυχισμένη, κάτι θα πάει στραβά. Και είπα θα καταπολεμήσω τον φόβο μου. Και έτσι πήρα μηχανή». 

Πηγή: Κατερίνα Ι. Ανέστη, Καθημερινή

Ακολουθήστε το eirinika.gr στο Google News για να έχετε στο μενού σας ενδιαφέρουσες ειδήσεις από την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο.

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε όλες τις αναρτήσεις του eirinika.gr και του madeingreece.news

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ