Μήπως το παιδί μου γκρινιάζει περισσότερο από τα υπόλοιπα; Ιδού ένα tip για να σταματήσει στο άψε σβήσε!

Είστε στο σπίτι και το μόνο που φαίνεται ότι ενδιαφέρει το παιδί σας είναι να γκρινιάξει μέχρι το τέλος του κόσμου. Τα νεύρα σας έχουν σπάσει. Δεν ευχαριστιέστε τίποτα...

Κλείστε τα μάτια σας και φανταστείτε ότι είστε ένας κυματοθραύστης, φτιαγμένος από γερή πέτρα, που δέχεται το κύμα - τη γκρίνια του παιδιού και την αφήνει να ξεθυμάνει χωρίς συνέπειες για τον ίδιο.

Όταν το παιδί σας γκρινιάζει τι κάνετε; Το μαλώνετε; Του φωνάζετε; Το απειλείτε ότι θα το βάλετε τιμωρία; Το αντιμετωπίζετε ψυχρά με την ελπίδα ότι η στάση σας θα το αποτρέψει από περισσότερη γκρίνια; Ξεσπάτε με νεύρα; Του μιλάτε άσχημα, το γελοιοποιείτε και το υποβιβάζετε για να "συνέλθει";  

Γράφει η Δρ. Λίζα Βάρβογλη στο varvogli.gr

Αν κάνετε κάτι από τα παραπάνω, γνωρίζετε πολύ καλά από την εμπειρία σας ότι ΤΙΠΟΤΑ από αυτά δε λειτουργεί! Ακόμα και αν καταστείλει τη γκρίνια για λίγο, αυτή θα ξαναρχίσει έντονα μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα.

Γιατί γκρινιάζουν τα παιδιά; Σίγουρα όχι για να σας τη σπάσουν!

Πριν πούμε οτιδήποτε άλλο, ας ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα, μία και καλή: τα παιδιά γκρινιάζουν επειδή έχουν την ανάγκη της μαμάς τους, χρειάζονται κάποια βοήθεια εκείνη τη στιγμή (ακόμα και αν αυτό δεν είναι ορατό και φανερό με την πρώτη ματιά). Χρειάζονται έναν τρόπο για να ηρεμήσουν και να αποκατασταθεί η γαλήνη και η ισορροπία μέσα τους. Και σίγουρα, καμία αρνητική μέθοδος δε πρόκειται να φέρει ηρεμία, γαλήνη, εσωτερική ισορροπία.

Τα παιδιά γκρινιάζουν επειδή έχει διακοπεί - έστω και για λίγο - η συναισθηματική σύνδεση με τη μαμά τους.

Πώς σταματάει η γκρίνια;

Πολύ απλά, με μια σφιχτή αγκαλιά! Δώστε στο παιδί σας - και στον ταλαιπωρημένο και εκνευρισμένο σας εαυτό - ένα δεκάλεπτο ήρεμης αγκαλιάς. Πιθανότατα δε χρειάζεται να πείτε κάτι, απλώς να είστε εκεί, παρούσα, αγκαλίτσα με το παιδί σας. Αν σας φαίνεται πολλή ώρα, σκεφτείτε πόση ώρα θα φάτε με τη γκρίνια και την κακή διάθεση που δημιουργεί εκείνη την ώρα αλλά και αργότερα.

Αν όμως αφιερώσετε αυτό το δεκάλεπτο στο παιδί σας, τότε είναι σαν να στοχεύετε ακριβώς στη ρίζα της γκρίνιας - την ανάγκη του παιδιού για αγάπη, αποδοχή, ηρεμία και επαναφόρτιση των ψυχικών του μπαταριών.

Θα μου πείτε "μα έχω τόσα να κάνω, δεν έχω ώρα για αγκαλιές", στο οποίο προφανώς δε θα διαφωνήσω, αλλά θα ρωτήσω "και έχετε χρόνο για γκρίνια, κακή διάθεση και κακή σχέση με το παιδί σας;". Δοκιμάστε το δεκάλεπτο της αγκαλιάς και θα δείτε μεγάλη αλλαγή στη συμπεριφορά και τη διάθεση του παιδιού σας, καθώς και στο βαθμό συνεργασίας του μαζί σας.

Η Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D., είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια, που έχει κάνει τη µεταπτυχιακή της εκπαίδευση στα Πανεπιστήµια της Βοστώνης Tufts, Northeastern και Harvard (πτυχία Μάστερ, ∆ιδακτορικό και Μεταδιδακτορική Εκπαίδευση). Είναι µέλος του διδακτικού προσωπικού της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστηµίου Αθηνών, ΜΠΣ «Επιστήµη του Στρες και Προαγωγή της Υγείας» και διατηρεί ιδιωτικό γραφείο. Τα άρθρα της δηµοσιεύονται σε σηµαντικά ελληνικά και διεθνή επιστηµονικά περιοδικά.

Εργάζεται µε ενήλικες, παιδιά, εφήβους, φοιτητές και τις οικογένειές τους στην Αµερική και την Ελλάδα, καλύπτοντας θέµατα σωστής ανατροφής, διαπαιδαγώγησης και επικοινωνίας παιδιών και γονιών αλλά και διάφορες δυσκολίες, όπως άγχος, χαµηλή αυτοεκτίµηση, κατάθλιψη, µαθησιακές δυσκολίες, διάσπαση προσοχής κ.λπ. Έχει εκτενή εµπειρία µε περισσότερες από 10.000 ώρες ψυχοθεραπείας και συµβουλευτικής µε ενήλικες, παιδιά, εφήβους και οικογένειες, ατοµικά ή οµαδικά, στο γραφείο της, σε σχολεία και στο παιδιατρικό νοσοκοµείο Children’s Hospital του Harvard.

Έχει γράψει επιστηµονικά συγγράµµατα και βιβλία αυτοβοήθειας, καθώς και πολλά παιδικά βιβλία. Για το βιβλίο της Το µυστήριο του σοκολατένιου γλυκού, από τη σειρά Ανελάντα και Μάξιµος – Πράκτορες Μυστηρίου, απέσπασε το 1ο Βραβείο Παιδικού Βιβλίου στα βραβεία Public το 2016. Την ίδια χρονιά βραβεύτηκε από την Unesco για την προσφορά της στα γράµµατα και τον πολιτισµό.