Και οι 3 θείοι της Dalida είχαν παντρευτεί Ελληνίδες! 30 χρόνια μετά την αυτοκτονία της μοναδικής τραγουδίστριας!

Μίνι αφιέρωμα του eirinika.gr στην εκπληκτική Dalida 

Για πρώτη φορά ομολογώ ότι έμαθα πως η Dalida είχε σχέση με την Ελλάδα - εκτός απο τα Ελληνικά τραγούδια που ερμήνευσε με το δικό της τρόπο - αφού και τα τρία αδέλφια του πατέρα της είχαν παντρευτεί Ελληνίδες. Διαβάστε τα ενδιαφέροντα αποσπάσματα από τον επίσημο βιογράφο της Παναγιώτη Φύτρα αλλά και τον δημοσιογράφο Θανάση Δαιμαντόπουλο 
 
 
Καλή ανάγνωση.... 
 
Ειρήνη Νικολοπούλου 
 
Ήταν μια γυναίκα που κυνήγησε το απόλυτο σε όλες του τις εκφάνσεις. Στον έρωτα, στην φιλία, στην καριέρα της. Για την Νταλιντά, το μέτριο ήταν άγνωστη λέξη. Και όπως όλες οι μεγάλες προσωπικότητες, εμπεριείχε τις μάζες εντός της. Και μαζί τους, όλες τις ανασφάλειες, τις νευρώσεις, τις φοβίες, τις διαψεύσεις και τις ελπίδες τους. Ο χειρότερος εχθρός της και ταυτόχρονα ο πιο ισχυρός της σύμμαχος ήταν η μοίρα. Την κυνήγησε και έπαιξε μαζί της, στήνοντάς της τα πιο «μαύρα» πιόνια, σε μια παρτίδα σκάκι, που δεν ήθελε να ορίσει απλά νικητή, αλλά πρωταθλητή. Είχε αψηφήσει όμως την θέληση του παίκτη. . . (. . .)
(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΝΤΑΛΙΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΦΥΤΡΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ 2006 

Ο επίσημος βιογράφος της Dalida Παναγιώτης Φύτρας πήρε την παρακάτω συνέντευξη απο τον αδελφό της Orlando πριν απο 2 χρόνια 

Φύτρας: 27 χρόνια πέρασαν χωρίς την Νταλιντά και όμως οι Γάλλοι, συνεχίζουν να τη λατρεύουν. Κυρίως δε οι νεότερες γενιές. Θα ήθελα την δική σας εξήγηση…
 
- Πρώτα από όλα θα ήθελα να σας πω, πως οι Έλληνες αγαπούσατε πάντα την Νταλιντά και σας ευχαριστώ γι’ αυτό. Ξέρετε ο πατέρας μας είχε τρία αδέλφια που ήταν παντρεμένα με Ελληνίδες. Αυτό σημαίνει πως ήμασταν πολύ εξοικειωμένοι με την Ελληνική γλώσσα. Το Κάιρο όπου μεγαλώσαμε, ήταν μια κοσμοπολίτικη πόλη και τα Ελληνικά ακούγονταν πολύ. Συνεπώς καταλαβαίναμε πολύ καλά την γλώσσα σας και τα μιλούσαμε λίγο.
http://www.noizy.gr/images/543/1/2110/mindfield/dalida-dalida-17507561-454-350.jpg
 
Η Νταλιντά, κατά την διάρκεια της καριέρας της τραγούδησε πολλές φορές Ελληνικά. Μην ξεχνάτε οτι ήταν μια γυναίκα με μεσογειακό ταπεραμέντο. Σχετικά με την ερώτησή σας, πρέπει να σας πώ οτι πλέον στην Γαλλία την αποκαλούν «φαινόμενο», εξαιτίας της απήχησής της σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό έχει την εξήγηση του. Η Νταλιντά, συνεχίζει να προσφέρει συναίσθημα και όνειρο στο κοινό. Δεν ήταν μόνο η καταπληκτική φωνή της. Ήταν προικισμένη με χάρη και ομορφιά. Υπήρχε με ένα ξεχωριστό τρόπο πάνω στην σκηνή. Και σήμερα υπάρχουν καλλιτέχνες με ωραία φωνή. Λείπει όμως η προσωπικότητα. Η μοναδικότητα. Ξέρετε, όταν η αδελφή μου «έφυγε», περάσαμε για ένα διάστημα, βαθύτατο πένθος.
 
Στην συνέχεια αποφάσισα, ότι έπρεπε η πολύτιμη δισκογραφία της Νταλιντά, να γίνει γνωστή και στις νεώτερες γενιές. Είμαι αφιερωμένος λοιπόν σε αυτό. Ετσι το 1995, ήμασταν οι πρώτοι που είχαμε την ιδέα να χρησιμοποιήσουμε την φωνή της, αλλά να αφαιρέσουμε τις πρώτες μουσικές και ενορχηστρώσεις, και στην θέση τους να προσθέσουμε σύγχρονα με σημερινό, μοντέρνο ήχο. Αυτός είναι ο λόγος που στις ντισκοτεκ οι σημερινοί νέοι, ακούν και χορεύουν Νταλιντά, με τέτοιο ενθουσιασμό! Εχουν τη φωνή της με καινούρια όργανα και ενορχηστρώσεις. Η Νταλιντά, «σπάει» το φράγμα των γενεών. Για πρώτη φορά, παιδιά και γονείς ακούν τα ίδια τραγούδια.
http://4.bp.blogspot.com/-rpnp1fa4VVY/UX36cjO4UEI/AAAAAAAACzI/q6VxSfcWfQs/s1600/dalidaluigitenco2.jpg
 
Φύτρας : Η Νταλιντά, έχει αποδείξει την αγάπη της στην Ελληνική μουσική, αφού έχει συνεργαστεί με τεράστια επιτυχία με τον Χατζιδάκη, τον Θεοδωράκη αλλά και τον Βαγγέλη.
 
- Η Νταλιντά ήταν μιά κοπέλα ταπεινής καταγωγής, από το Νότο. Ήθελε να γίνει σταρ. Πολλά κορίτσια έχουν ακριβώς το ίδιο όνειρο. Η επιτυχία της, ήταν ο δικός τους θρίαμβος. Το λέω αυτό για να τονίσω, ότι οι μεγάλοι αυτοί Έλληνες συνθέτες, ταίριαζαν νε το ταπεραμέντο της. Η αδελφή μου έκανε τεράστια διεθνή επιτυχία με το τραγούδι «Τα παιδιά του Πειραιά», του Χατζιδάκι, που πρωτοτραγούδησε η αγαπημένη Μελίνα. Το ηχογράφησε σε τέσσερις γλώσσες. Γαλλικά, Αγγλικά, Γερμανικά και Ιταλικά. Ακολούθησε ο «Ζορμπάς» του Μίκη Θεοδωράκη, με τον οποίο ηχογράφησε άλλα τρία τραγούδια. MON FRERE LE SOLEIL, ACHAQUE FOIS J’Y CROIS ,ENTRE LES LIGNES. Τον Μίκη τον αγαπούσε ιδιαίτερα. Και εκείνος όμως. Βλεπόντουσαν συχνά κι εκτός δουλειάς.
 
-κ. Ορλαντό, θα έλεγα ότι η παρουσία της Νταλιντά είχε έντονα μεταφυσική διάσταση. Σχημάτιζε με τα χέρια της λέξεις ,συναισθήματα, ενώ η φωνή της γινόταν πόνος, απόγνωση, έρωτας, προδοσία, χαρά, λύπη…
 
- Η ερώτηση σας, είναι υπέροχη! Θα προσπαθήσω, να το εξηγήσω, αλλά ξέρετε πως τα φαινόμενα δεν εξηγούνται εύκολα. Η Νταλιντά, δεν συνέθεσε ποτέ δικό της τραγούδι. Αυτό το άφηνε στους άλλους. Από την στιγμή όμως που ερμήνευε, το έκανε με τόσο πάθος που λέμε όλοι, τα τραγούδια της Νταλιντά. Είχε πολύ δυνατή προσωπικότητα. Δείτε, υπάρχουν κατηγορίες τραγουδιστών. Δεν υπάρχει κανείς στην ιστορία του τραγουδιού που να έχει την φωνή της. Η ίδια ήταν μια κατηγορία. Η κατηγορία Νταλιντά. Εκει, νομίζω βρίσκεται και το μυστικό της διαχρονικότητας της. Στην Νταλιντά, δεν άρεσαν οι φωνητικοί ακροβατισμοί. Πίστευε στον χαρακτήρα της φωνής, αλλά απείχε από φωνητικούς ακροβατισμούς. Τραγουδούσε απλά. Με την καρδιά της. Η φωνή της ήταν ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο της ψυχής της. Προσέφερε ολη την αγάπη και το συναίσθημά της στο κοινό. Το κοινό κατάλαβε αμέσως την αλήθεια της .Η ψευτιά δεν διαρκεί για 52 ολόκληρα χρόνια. Η επικοινωνία της με τους ανθρώπους ήταν μοναδική.
 
Οι θεατές έβλεπαν την σταρ, αλλά πίσω από αυτό το προσωπείο, διέκριναν μια γυναίκα ευάλωτη που πολλές φορές έπεφτε θύμα της καρδιά της. Η Νταλιντά οταν τραγουδούσε για τον έρωτα, γινόταν έρωτας. Το ίδιο για την μοναξιά, την νοσταλγία, τον πόνο. Δεν ξέρω αν θυμάστε, οταν στα τέλη του 70 η Νταλιντά, εμφανίστηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο, οι δημοσιογράφοι έγραψαν τότε ότι «δεν είναι ανάγκη να πάμε στο Μπρόντγουαιη αφού το είδαμε από την Νταλιντά». Ο,τι έκανε, το έκανε με κέφι και χαρά ζωής. Η Νταλιντά τραγουδούσε ως μητέρα, αδελφή και φίλη. Ύμνησε τον άνθρωπο με ένα τρόπο απλό και καθημερινό.
http://www.maghrebspace.net/P622948/ca37190a715edf1ffb3ee98f49c93216/___www_maghrebspace_net__21032014175731_402Dalida.jpg

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΤΑΛΙΝΤΑ ΣΤΟ E-GO 

Γνώρισα τη Δαλιδά όταν της πήρα συνέντευξη σαν δημοσιογράφος το 1970. Εμενε σ' ένα διαμέρισμα στη rue d Orchampt στη Μονμάρτρη, όπου έζησε από το 1962 μέχρι το 1987», θα μας πει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Jacques Pessis, πoυ ανέλαβε και τη γενική επιμέλεια της έκθεσης για τη Δαλιδά που γίνεται αυτή τη στιγμή στο δημαρχείο του Παρισιού. Η Yolanda Gigliotti, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στο Κάιρο στις 17 Ιανουαρίου 1933 (από Ιταλό πατέρα που δούλευε ως πρώτο βιολί στην Οπερα του Καϊρου) και ήρθε στο Παρίσι όταν κέρδισε τον τίτλο της Μις Αιγύπτου το 1954.
http://www.eirinika.gr/images/datafiles1/38504.jpg
Μέχρι το 1956 θα καταφέρει να γνωρίσει την επιτυχία με ένα 45άρι, το «Βambino», το οποίο πουλάει πάνω 300 χιλιάδες αντίτυπα τις πρώτες εβδομάδες κυκλοφορίας του. Τρεις άνθρωποι είναι υπεύθυνοι για τη γέννηση του καινούργιου αστεριού που ακούει στο όνομα Δαλιδά: ο Eddie Barclay, ιδιοκτήτης δισκογραφικής εταιρείας, ο Lucien Morisse, ένας από τους ιδρυτές του ραδιοφωνικού σταθμού Europe 1, και ο Bruno Coquatrix που αγόρασε τον παλιό κινηματογράφο Olympia στο Παρίσι. Η Dalida θα γνωρίσει τους τρεις μέντορές της όταν θα τραγουδήσει το «trangre au paradis» («Ξένη στον παράδεισο») σε μια τηλεοπτική εκπομπή που γυριζόταν στο Olympia. «Ο ένας ήταν το Olympia, ο άλλος πουλούσε δίσκους και ο τρίτος ήταν το ραδιόφωνο», θα μας πει ο Jacques Pessis. Ετσι το «Βambino» ακουγόταν πολλές φορές την ημέρα στο ραδιόφωνο και έμεινε στο γαλλικό τοπ 10 για 46 εβδομάδες.
 
Η επιτυχία είχε έρθει για να μείνει. Η νεαρή σταρ αγοράζει μεζονέτα στην πιο αριστοκρατική συνοικία του Παρισιού, κοντά στον Αλέν Ντελόν. «Η Δαλιδά άρεσε σε όλους. Το πραγματικό ρίσκο για αυτήν ήταν όταν, το 1954, άφησε την Αίγυπτο μ ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή για να δοκιμάσει την τύχη της στο Παρίσι. Από κει και πέρα, η επιτυχία ήταν θέμα χρόνου», μας λέει ο Jacques Pessis. Για μία από τις εμφανίσεις της στην Αθήνα μας μίλησε ο δημοσιογράφος της Βραδυνής Κώστας Νοταράς: «Είχε έρθει μ ένα φοβερό μπαλέτο στο Στάδιο, και είχε μεγάλη επιτυχία.». Την ίδια βραδιά στον «Φλοίσβο», ο κ. Νοταράς θα βρεθεί στην ίδια παρέα με τη Δαλιδά, η οποία θα τραγουδήσει και τραγούδια στα ελληνικά. «Χόρευε πολύ και είχε πολύ όμορφη κίνηση με τα χέρια. Νομίζω ότι η Μαρινέλλα την είχε μιμηθεί.»
 
Η πρωτη απόπειρα αυτοκτονίας. Κατά τον Jacques Pessis: «Είχε κάνει κατάχρηση αλκοόλ και ηρεμιστικών. Ηταν ερωτευμένη με τον Tenco. Είχαν σχέση για κάποιο διάστημα και είχε πάει στο Σαν Ρέμο για να τον ευχαριστήσει». Η απόπειρα αυτοκτονίας ανοίγει μια νέα φάση στην καριέρα της. Η μορφή της γίνεται πιο σοβαρή. Φοράει μακριά, λευκά φορέματα. Ο Τύπος την αποκαλεί «Αγία Δαλιδά». Ταυτόχρονα, σε καλλιτεχνικό επίπεδο, αρχίζει να εντάσσει στο ρεπερτόριό της συνθέτες όπως τον Jacques Brel, τον Charles Aznavour, τον Gilbert Becaud και τον Serge Lama. Απο το 1969, μυείται στη γιόγκα διαβάζει Freud και Young. Ενώ, πριν βγει πλέον στη σκηνή κάνει πάντα το σταυρό της.

Ιέρεια της ντίσκο

Η Δαλιδά εγκαινιάζει την «τρίτη καριέρα» της σαν βασίλισσα της ντίσκο. Βγάζει το «J attendrai version 75» που είναι η πρώτη ντίσκο επιτυχία στη Γαλλία. Εμφανίζεται αδυνατισμένη σε τηλεοπτικά σόου αμερικανικής έμπνευσης, στη Γαλλία και το εξωτερικό. Τραγουδάει το αιγυπτιακό χιτ «Salma Ya Salama» σε πέντε γλώσσες. Κάνει περιοδείες σε όλο τον κόσμο. Θα πάει από το παλάτι του σάχη στο Ιράν μέχρι το Carnegie Hall στη Νέα Υόρκη. Θα είναι η πρώτη γυναίκα που θα γεμίσει το Palais des Sports του Παρισιού, επί τρεις συναπτές εβδομάδες.

Ο αδερφός της Ορλάντο έχει κρατήσει όλα τα προσωπικά της αντικείμενα, τα οποία σύμφωνα με πολλούς θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν σε μια κινηματογραφική της βιογραφία, όπως έγινε πρόσφατα και με την Εντίθ Πιαφ. Ο Jacques Pessis που έχει ασχοληθεί και με τις δύο τραγουδίστριες θα μας πει: «Και οι δύο είχαν μια δραματική πλευρά. Ομως η Εντίθ Πιαφ βρισκόταν στο βάθος του γκρεμού, ενώ η Δαλιδά δε γνώρισε τη μιζέρια. Η Πιαφ γεννήθηκε στο δρόμο, η Δαλιδά όχι.» Η Δαλιδά θα αυτοκτονήσει τις 3 Μαϊου 1987, λίγο πριν τις 7 το απόγευμα, στο διαμέρισμά της στη Μονμάρτρη. Ο Jacques Pessis θα μας πει: «Αγαπούσε το τραγούδι. Αλλά δεν είχε άλλη ζωή πέρα απ αυτό. Η ίδια έλεγε: το κοινό είναι ο άντρας μου και τα τραγούδια τα παιδιά μου.»